Fiili Ayrılık Nedeniyle Boşanma

2. Hukuk Dairesi 1996/3599 E., 1996/4199 K.
BOŞANMA

FERAGAT

FİİLİ AYRILIK

KARAR

REDLE SONUÇLANAN DAVA

“İçtihat Metni”
T.C.
Y A R G I T A Y
2.Hukuk Dairesi
Sayı Y A R G I T A Y İ L A M I

Esas Karar
96/3599 96/4199
15.4.1996

Özet:Davadan feragat edilmiş olması o davanın Medeni Kanunun 134/4.
maddesi uyarınca açılacak davaya esas alınamaz. Feragat edilen davanın
reddine de karar verilmiş olması gerekir.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli
mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp
düşünüldü.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun
sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre
davacı davalı erkeğin tedbir nafakasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.
2-Kadının temyizine gelince;
a)-Dava Medeni Kanunun 134/son maddesine dayanılarak açılmıştır.
Boşanmaya karar verilebilmesi için boşanma sebeplerinden birine dayanılarak
açılmış bulunan bir davanın reddedilmiş olması, bu ret kararının kesinleşmesi
ve eşlerin kesinleşme tarihinden itibaren evlilik birliğini yeniden kurmak
amacı ile en az üç yıl bir araya gelmemiş olmaları gerekmektedir.
Davalı tarafından Mudanya Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan 1988/54
sayılı dava boşanma ile sonuçlanmış ise de, kadının feragatı üzerine karar
”feragat sebebiyle reddine karar verilmek üzere” bozulmuştur. Dairemizin
bozma kararı üzerine ret kararı oluşturulmamıştır. Bozma üzerine açılacak
oturumda M.’nin 2.2.1990 tarihli Feragat dilekçesinin davacı tarafından
verilip verilmediğinin araştırılması yapılacak ve bir karar verilecektir. Bu
durumda retle sonuçlanmış boşanma davası yoktur. O halde mahkemece isteğin
reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde boşanmaya hükmedilmesi
doğru görülmemiştir.
b)Kaldıki;
Fiili ayrılık tek başına boşanma sebebi olarak kabul edilemez. Terk
sebebine dayanan dava da yoktur.
Medeni Kanunun 134/1-2 maddesi uyarınca; Boşanma kararı verilebilmesi
için evlilik birliğinin, müşterek hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek
derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen
davacının tanıklarının sözlerinin bir kısmı Medeni Kanunun l34/l maddesinde
yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup,
bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak
izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin
takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi
usul ve kanuna aykırıdır.
SONUÇ :Temyiz edilen hükmün ikinci maddesinin a ve b bendinde
gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri
verilmesine, kocanın temyizinin ise REDDİNE, aşağıda yazılı harcın davacıya
yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oyçokluğuyla karar verildi. 15.4.1996