Boşanma Davasında Evi Terk Eden Eş

T.C.
YARGITAY
3. Hukuk Dairesi

E:2002/1900
K:2002/2290
T:12.03.2002

Dava di1ekçesinde aylık 100.000.000 liRa tedbir nafakası talep edilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde oldüğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
KARAR : Davacı, davalı eşinden ayrı yaşamakta hakkı olduğunu iddia ederek tedbir nafakası talep etmiş, mahkemece, taraflar arasında boşanma davasının mevcut olmadığı gibi, davacının da ayrı yaşamakta haklı olduğunu kanıtlayamaması nedeniyle davanın reddi cihetine gidilmiştir.
Medeni Kanunun 162/3 maddesinde “Karı kocadan biri talep eder ve ayrı yaşamak keyfiyeti haklı olursa, Hakim hangisi tarafından diğerinin iaşesi icin ne miktar muavenette bulunacağını tayin eder” hükmü getirilmiştir. Aynı konu daha kapsamlı olarak 1 Ocak 2002 tarihinde yürürlüge giren 4721 sayılı yeni Türk medeni Kanunu’nun 197. maddesinin 2. fıkrasında şu şekilde duzenlenmiştir; “Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakım, eslerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yonetimine ilişkin önlemleri alır”
Toplanan delillerden davacının kayınvalidesi tarafından istenilmemesi nedeniyle tarafların ayrı yaşadıkları anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacı ayrı yaşamakta haklıdır ( Bkz. Bu konuda geniş açıklamalar ve uyusmazlık konusu olaya benzer ornekler için: Egger, A: Aile Hukuku, cev. Tahır Çaga, İst.1943, sh.354 ).
O halde mahkemece günun ekonomik koşullarına ve hakkaniyet ilkesine uygun bir tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddedilmiş olması doğru görülmemiştir.
SONUÇ : Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.3.2002 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.