Boşanma Davası

Hukuk Genel Kurulu 2001/2-367 E., 2001/373 K.
“İçtihat Metni”

Taraflar arasındaki “boşanma” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;Ankara Asliye 19.Hukuk Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 10.3.2000 gün ve 1995/485 E.2000/130 K. sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesi’nin 23.6.2000 gün ve 2000/6857-8609 sayılı ilamiyle;

(…Boşanma davası devam ederken taraflar barışmış bir araya gelmişler ve bu suretle dava sebebi olarak gösterilen olaylar davacı tarafından hoşgörü ile karşılanmış olmasına göre boşanmaya karar verilmesi doğru değildir….) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların birlikte kooperatif evinde oturmalarına rağmen davacı, dava dilekçesini davalının çalıştığı kurum adresine göndermiş, ilk oturuma katılmamış, davalının sonraki oturumlara katılmamasını sağlayarak davalının kendisini savunmasını engellemiş, ortaklaşa alınıp kendi adına kütüklenen evi satmak suretiyle davalıyı evden tahliye edeceğini ve evleneceğini açıklayarak boşanmayı belirli bir plan çerçevesinde gerçekleştirmek istediği bu itibarla davada iyiniyetli olduğu kuşkuludur.İddiayı doğrulayan tanık sözleri çelişkilidir.

Diğer yönden davalının yargılama devam ederken barıştıklarına dair açıklaması davacının belirlenen tutum ve davranışı karşısında bu olgunun araştırılmasını zorunlu kılmaktadır. Medeni Kanunun 150/1.maddesi gereği deliller ne olursa olsun hakim vicdanen kani olmadıkça boşanmaya karar veremez. Evlilik birliğini temelden sarsıldığının kabulü kuşkuya yer vermeyecek açıklık da belirlenmelidir.

O halde davalının yargılama sırasında barıştıklarına ilişkin iddiasının dikkate alınması bu yönde araştırma inceleme yapılarak hasıl olacak vicdani kaanata göre bir hüküm kurulması gerekir.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 18.4.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.